Αγανακτισμένος; μπορεί αλλά με ποιόν; με το ΔΝΤ; με τις τράπεζες; με τα κόμματα; με τους βουλευτές; με το ρουσφέτι; επειδή πληρώνω ιατροφαρμακευτική περίθαλψη χωρίς να την έχω; επειδή πληρώνω για σύνταξη και τα λεφτά μου τα παίζουν στον τζόγο; επειδή ο εργοδότης μιας γνωστής μου την πληρώνει part time ενώ αυτή δουλεύει και υπογράφει [...]
Συνεχίζοντας τις φθινοπωρινές μανιταροβόλτες πήγαμε στη Μικρή Ζήρια. Στην μόδα είναι τα μπεζ, άσπρα, μαύρα και καφέ μανιτάρια. Η παρέα χάλια όπως πάντα, αλλά ευτυχώς κυκλοφορούσαν διάφορα στρουμφάκια, είναι τόσο μικρά όμως που με το ζόρι ξεχωρίζουν και μόνο όταν είμαστε σε απόσταση αναπνοής από τα σπιτάκια τους…
Το φθινόπωρο είναι πολύ όμορφο και τα άγραφα πολύ μοναδικό μέρος. Συναντήσαμε εκατοντάδες μανιτάρια, μπόλικη πάχνη, γελάδια που έβοσκαν ανέμελα στις πλαγιές, αετούς που άλλοτε έπαιζαν με τον αγέρα και άλλοτε κοίταζαν αγέρωχα καθισμένοι στις κορφές τεράστιων δέντρων και μας ξεπροβόδιζαν, πάρα πολύ πράσινο χορτασμένο από την υγρασία του τοπίου και μια πολύ χαρούμενη παρέα…
Προστέθηκαν φωτογραφίες απο την ανάβαση που κάναμε στη Γκιώνα το προηγούμενο σαββατοκύριακο. Ανεβήκαμε από Συκιά ακολουθώντας το μονοπάτι του Καραγιάννη. Στη συνέχεια κατεβήκαμε και διανυκτερεύσαμε στο καταφύγιο του ΠΟΑ. Η επιστροφή έγινε από την Ρεκά. Περάσαμε και απο το σημείο που έφυγε πριν 3 μήνες ο δάσκαλός μας.